ONBEANTWOORDE VRAGEN
VRAGEN
Soms krijg ik vragen van mensen die ik graag wil beantwoorden maar niet kan beantwoorden omdat het opgegeven e-mail adres niet juist is. Om toch de vraag te kunnen beantwoorden heb ik deze nieuwe rubriek in het leven geroepen.
Gestelde vraag:
Mijn zoon van 10 jaar vertoont sinds enige tijd bijna al het gedrag dat jij beschrijft. Wat mij zo verbaasd en wat ik nergens lees, is dat zijn gedrag in ongeveer één jaar tijd zo erg "achteruit gaat", dwz zo veel op autisme gaat lijken. Hij wordt binnenkort onderzocht, gelukkig, zodat we zeker zullen weten wat hij precies heeft. Hoor jij wel vaker dat de symptomen zo snel en hevig toenemen? Terugkijkend waren er van kleins af aan al wel kenmerken van ASS, maar in milde vorm.
Groet Karin
Antwoord:
Ik heb nog nooit gehoord dat iemand in één jaar erg achteruit is gegaan in zijn gedragvertoningen maar ik heb wel een idee hoe dat komt.
Wat mijn dochter betreft wist ik al heel snel dat ze anders was dan andere kinderen maar wat het was kon ik niet zeggen. Vanaf dat moment ga je extra letten op het gedrag van je kind en ga je dat met andere kinderen vergelijken. Dan ineens vallen je dingen op die je normaal gesproken niet zou zien of merken. Het is dus niet onlogisch dat je denkt dat hij enorm “achteruit” is gegaan maar dat zijn gedragsuitingen je nu pas opvallen.
Wat ook kan is dat je zoon niet meer weet hoe hij met zichzelf moet omgaan… Hij is 10 jaar zeg je en sommige kinderen zitten dan al in de prepuberteit. Hij is anders en voelt zich ook anders en dan gaat zijn lichaam ook nog veranderen. Heel verwarrend allemaal. En al die frustraties/onrust moeten toch op een één of andere manier zijn lichaam verlaten. Verergering van de symptomen is dan het geval.
Ik hoop dat onderzoek jullie allemaal kan helpen om nu duidelijk te krijgen wat er aan de hand is. Vaak is niet de uitslag van belang maar acceptatie! Probeer er met je zoon over te praten. Dat kan jou ook heel veel duidelijkheid geven wat er precies gaande is. Maar let wel… voor een kind met ASS is het vaak moeilijk te omschrijven wat er in zijn lichaam gaande is. Leg niet te veel nadruk op anders zijn maar hoe je samen beter in het leven kan staan. Met andere woorden: Wat heeft je zoon nodig om zo min mogelijk problemen te ondervinden van zijn mogelijke ASS?
Ik wens je veel succes en geduld
Mocht je nog vragen hebben dan kan je die altijd stellen.
